The physical octave

The physical octave is an interval of two tones with frequency ratio 2:1. Humans perceive two tones one octave apart as similar. However, the perceptual octave is judged as perfect when the frequency ratio slightly exceeds 2:1. This phenomenon is called the « octave enlargement effect» (OEE). Theories of pitch perception attempted to explain it in terms of basic auditory mechanisms. However, aesthetical preference could also be involved. Up to now, the OEE in humans,is documented only by subjective data. The present study attempted to provide objective psychophysical data which would support that the OEE originates from basic auditory mechanisms rather than from aesthetical preference. Ten trained musicians were presented binaurally with two rapid melodic streams of pure tones. The streams had frequency distance ∆ varying around (and including) the physical octave and the task was to judge if the streams were exact transpositions of each other. We reasoned that performance should be optimal when ∆ is such that the tones of the two streams would sound maximally similar. An additional task of subjective identification of octave intervals was also performed. We hypothesized that if the explanation of OEE lies only on basic auditory mechanisms, then performance in the objective task should be best when ∆ would be an enlarged octave, while the subjective task should reveal preference for this ∆ too. The results partially supported this hypothesis, but did not exclude the additional possibility of an aesthetical preference for enlarged octaves. Perspectives for future experimentations are discussed.

References
1. Allen, D. (1967). Octave discriminability of musical and non-musical subjects, 7: 421.
doi:10.3758/BF03331154
2. Blackwell, H. and Schlosberg, H. (1943). Octave generalization, pitch discrimination,
and loudness thresholds in the white rat. Journal of Experimental Psychology, 33(5),
pp.407-419
3. Bonnard, D., Micheyl, C., Semal, C., Dauman, R. and Demany, L. (2013). Auditory

discrimination of frequency ratios: The octave singularity. Journal of Experimental Psy-
chology: Human Perception and Performance, 39(3), pp.788-801.

4. Briley, P., Breakey, C. and Krumbholz, K. (2012). Evidence for Pitch Chroma Mapping
in Human Auditory Cortex. Cerebral Cortex, 23(11), pp.2601-2610.
5. Brink, G. van den (1977). «Octave and fifth settings for pure tones and residues ounds,»i

n Psychophysicasn d Physiologyo f Hearing, edited by E. F. Evans and J.P. Wilson (Aca-
demic, London), pp. 373-379.

6. Brosch, M., Budinger, E. and Scheich, H. (2013). Different Synchronization Rules in Pri-
mary and Nonprimary Auditory Cortex of Monkeys. Journal of Cognitive Neuroscience,

25(9), pp.1517-1526
7. Dobbins, P. A., and Cuddy, L. L. (1982). «Octave discrimination: An experimental
confirmation of the ’stretched’ subjective octave,» J. Acoust. Soc. Am. 72, 411-4 15.
8. Cuddy L. L., Dobbins P. A. (1988). Octave discrimination: Temporal and contextual
effects. Canadian Acoustics, 16, 3–13
9. Demany, L., and Armand, F. (1984). «The perceptual reality of tone chroma in early
infancy,» J. Acoust. Soc. Am. 76, 57-66.
10. Demany, L. and Semal, C. (1990). Harmonic and melodic octave templates. The Journal
of the Acoustical Society of America, 88(5), pp.2126-2135.
11. Deutsch, D. (2013). The psychology of music. 1st ed. London: Academic, pp.127, 292-
293.
12. Fransson, F., Sundberg, J., and Tjernlund, P. 1974. «The Scale in Played Music,» Swed.
J. Musicol. 56, 49-54
13. Hartmann, W. (1993). Auditory demonstrations on compact disk for large N. The Journal
of the Acoustical Society of America, 93(1), pp.1-16.
14. Hartmann, W. (1993). On the origin of the enlarged melodic octave. The Journal of the
Acoustical Society of America, 93(6), pp.3400-3409.
21

15. Idson, W. and Massaro, D. (1978). A bidimensional model of pitch in the recognition of
melodies. Perception Psychophysics, 24(6), pp.551-565.
16. Macmillan, N. and Creelman, C. (2010). Detection theory. 1st ed. New York, NJ [u.a.]:
Psychology Press, pp.7-55, 119-140.
17. Martin, D. and Ward, W. (1961). Subjective Evaluation of Musical Scale Temperament
in Pianos. The Journal of the Acoustical Society of America, 33(5), pp.582-585.
18. McKinney, M. and Delgutte, B. (1999). A possible neurophysiological basis of the octave
enlargement effect. The Journal of the Acoustical Society of America, 106(5), pp.2679-
2692.

19. Moerel, M., De Martino, F., Santoro, R., Yacoub, E. and Formisano, E. (2015). Rep-
resentation of pitch chroma by multi-peak spectral tuning in human auditory cortex.
NeuroImage, 106, pp.161-169.
20. Moore, B. (2003). An introduction to the psychology of hearing. 1st ed. Leiden [u.a.]:
Brill, pp.2-3.
21. Ohgushi, K. (1983). The origin of tonality and a possible explanation of the octave
enlargement phenomenon. The Journal of the Acoustical Society of America, 73(5),
pp.1694-1700.
22. Rakowski, A., Rakowski, P. and Aranowska, E. (2017). Perception of Sellected Musical
Intervals In Full Frequency Range. Proceedings of the 5th Triennial ESCOM Conference,
September 2003(Hanover University of Music and Drama, Germany).
23. Sundberg J. Acoustic and psychoacoustic aspects of vocal vibrato. In: Dejonckere PH,
Hirano M, Sundberg J, editors. Vibrato. Singular; London: 1995.
24. Terhardt, E. (1971). Pitch shifts of harmonics, an explanation of the octave enlargement
phenomenon. Seventh international congress on acoustics, Budapest, pp.621-624.
25. Ward, W. (1954). Subjective Musical Pitch. The Journal of the Acoustical Society of
America, 26(1), pp.144-144.
26. Han, Y., Köver, H., Insanally, M., Semerdjian, J. and Bao, S. (2007). Early experience
impairs perceptual discrimination. Nature Neuroscience, 10(9), pp.1191-1197.

Posted in Ψυχολογία | Tagged , , , | Leave a comment

THE ROLE OF PROSTAGLANDIN PGE2 IN ENHANCING THE ENGRAFTMENT OF THE GENETICALLY MODIFIED HEMATOPOIETIC STEM CELLS

Gene therapy of hematological diseases, the basic principle of which is the transfer of a therapeutic gene into autologous hematopoietic stem cells (HSCs), is a possible option to cure potentially fatal genetic diseases in the last years. Nevertheless, there are still issues that need optimization or settlement. We investigated the effect of prostaglandin PGE2 in genetically modified mouse bone marrow cells and purified population of human hematopoietic stem cells (CD34 +) with lentiviral-GFP viral vector in order to improve gene transfer and promote implantation of genetically corrected cells. They were tested different conditions of incubation with PGE2 in primitive hematopoietic cells during transfection in order to identify the optimal condition that will yield high rates of gene transfer and implantation. It was observed superiority of expression in vivo in recipients who were treated with HSCs, transfected with GFP- lentiviral vector in presence of PGE2 during transfection, compared with the control group. In in vitro experiments was identified the condition in which cells were incubated with PGE2 immediately before the start of the transfection process as optimal on the rate of gene transfer, the number of viral copies per cell, and the GFP expression. Although is required additional research and confirmation of the results in vivo with the best incubation condition of HSCs with PGE2, these data contribute significantly to the effort of finding enhancing gene transfer methods in gene therapy of inherited diseases.ο

Posted in Βιολογία | Tagged , , , , , , , , , | Leave a comment

3-Year Marketing Plan for Omospondia Yefsis

The Context-P.E.S.T.L Analysis

  1. Political

Although Greece has introduced a number of reforms recently to assist the labor market, it is still experiencing an unemployment rate of 27.3% (2013) and minimum wage reductions between 20% and 30%. By 2013 the minimum level of wages had reached a low of €684 and productive capabilities had diminished; a direct impact of the financial crisis. Greece has yet to fully recover and as such, the availability of finances is still strict which will directly affect our analysis. (Euromonitor International, 2014).

  1. Economic

In the wake of the aforementioned instability investors have lost confidence in the Greek markets. This is, in part, due to volatile inflation rates and 0.9% price deflation experienced in 2013 leading to a considerable drop in consumer spending. Economic reforms undertaken by the country managed to reduce the deficit to 8.9% in 2012, however poorly implemented tax reforms and infrastructure caused the deficit to reach 12.7% by 2013. However, Greece’s GDP is expected to only marginally decline in the future, which has renewed confidence in business activities (Euromonitor International, 2014).

  1. Social

Greek consumers have changed their eating habits in response to changing economic conditions and lifestyle. Increasing demand for fast midday alternatives generated by young adults has led the population to dine during the later evening hours. Moreover, due to the effects of the recession Greeks have switched from going out to eating in and have been increasingly taking note of the provenance of their food. Homegrown ingredients and domestically produced foods are preferred while a variety of imported products are shunned. Finally, the increasing success of cooking shows has encouraged viewers to experiment with new dishes and ingredients previously considered niche, but currently rising in popularity. (Euromonitor International, 2013).

  1. Technological

Extensive use of online services and the continuous improvement in broadband technology over the last decade have played a vital part in Greece’s consumer behaviors. Companies took advantage of such online platforms not only to educate their consumers about their products and services, but also regarding promotional activities and sales opportunities. The manufacturing sector saw advances in food-preparation technologies which allowed producers to be more cost-efficient and operationally effective (Euromonitor International, 2014).

  1. Legal

Greece’s legal environment is impacted by continuous fluctuating tax rates. The rise of existing taxes, as well as the introduction of new ones, has made for a tumultuous economic platform. Corporation tax rate rose from 20% in 2012 to 26% in 2014, where it has remained since, while total tax revenues from commercial activities accounted for 44% of profits. Greece’s VAT currently stands at 23%, with food products sold under a reduced 13% rate (Euromonitor International, 2014).

Bibliography

Euromonitor International, (2014). Business Environment Greece. Euromonitor International.

Euromonitor International, (2013). Consumer Lifestyles in Greece. Euromonitor International.

Euromonitor International, (2014). Dried Processed Food in Greece. Euromonitor International.

Euromonitor International, (2014). Greece Country Pulse. Euromonitor International

Euromonitor International, (2014). Passport- Alfa-Beta Vassilopoulos SA in Packaged Food in Greece.Euromonitor International.

Euromonitor International, (2014). Pasta in Greece. Euromonitor International.

Euromonitor International, (2014). Sauces, Dressings, and Condiments in Greece.

Euromonitor International, (2014). Ready Meals in Greece.

Posted in Marketing assignments | Tagged , , , , , , , , , , | Leave a comment

Multiple Sclerosis

Multiple Sclerosis (MS) is a chronic autoimmune disease that affects the Central Nervous System. It is considered the most widespread unforeseeable, progressing and disabling neurological condition among young adults (Leary & Thompson, 2000). According to the Multiple Sclerosis Foundation it is estimated that about 2.5 million people are suffering from Multiple Sclerosis in all over the world of which 10000 to 12000 are in Greece. Some of the main symptoms of MS are numbness of the face, body, or arms and legs, fatigue, pain, walking problems, vision, bladder and bowel problems, cognitive changes, sexual dysfunctions, depression, etc. Since MC is a chronic disease and therefore, the symptoms are constant during the lifespan, patients’ needs for assistance are growing and caregivers’ support – both emotionally and practically toward the patient is of a vital importance.

The role of a “caregiver” usually holds the family members, for instance parents or siblings and spouses, as well. Hence, it is indispensable investigate in depth how carers’ experience this condition and what they need to improve their lives and patients as well, since it seems that apart from patients caregivers also, experience high levels of emotional distress, a decrease of their quality of life, physical, social, and financial burdens, and son on (Patti, 2007; Buhse, 2008). Several researches has focused on experiences of partners of people with multiple sclerosis and most of them have shown that female partner caregivers tend to feel more stressed out and depressed whereas men seems to be less vulnerable in terms of this situation (Boeije, & van Doorne-Huiskes, 2003; Miller & Cafasso, 1992). Contrary to this, according to Patti and her colleagues (2007) being a caregiver effects to a higher degree males’ mental health compared to female carers.

References

Boeije, H. R., & van Doorne-Huiskes, A. (2003). Fulfilling a sense of duty: How men and women giving care to spouses with multiple sclerosis interpret this role. Community, Work & Family, 6(3), 223-244.

Buhse, M. (2008). Assessment of caregiver burden in families of persons with multiple sclerosis. Journal of neuroscience Nursing, 40(1), 25-31.

Leary, S. M., & Thompson, A. J. (2000). Current management of multiple sclerosis. International journal of clinical practice, 54(3), 161-169.

Miller, B., & Cafasso, L. (1992). Gender differences in caregiving: fact or artifact?. The Gerontologist,    32(4), 498-507.

Patti, F., Amato, M. P., Battaglia, M. A., Pitaro, M., Russo, P., Solaro, C., & Trojano, M. (2007). Caregiver Quality of life in multiple sclerosis: a multicentre Italian study. Multiple Sclerosis.

Posted in Ψυχολογία | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

Ανάλυση Δημόσιας Πολιτικής – “ΤΑ ΚΙΝΗΤΡΑ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ JULIAN LE GRAND”

Ο διαχωρισμός των ατόμων και οι προϋποθέσεις του κράτους ευημερίας.

Μπορούμε να πιστέψουμε στον αλτρουισμό των στελεχών του δημόσιου τομέα ή στο «ήθος» των δημόσιων υπαλλήλων και να θεωρήσουμε ότι επαρκούν για την παροχή ποιοτικών υπηρεσιών και την ορθή επικράτηση ενός κράτους ευημερίας; Η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα δίνεται μέσω μιας σειράς κοινωνικών – πολιτικών επεξεργασιών και εξελίξεων.Ακρογωνιαίος λίθος, των ριζικών αλλαγών στο πολιτικό προσκήνιο, στάθηκε η σαρωτική νίκη της Margaret Thatcher το 1979 η οποία αμφισβήτησε τα δυο βασικά συστατικά της βρετανικής πολιτικής: την κεϋνσιανή οικονομική πολιτική και το κοινωνικό κράτος.

Από την κοινωνική σκοπιά, υπήρξαν τρεις κατηγορίες συντελεστών που χαρακτήρισαν το μεταπολεμικό κράτος ευημερίας, κατά τον κοινωνιολόγο – ιστορικό Rodney Lowe. Πρώτον, “εκείνοι που ίδρυσαν  το κράτος ευημερίας και εργάσθηκαν για την ολοκλήρωσή του”. Σε αυτή την κατηγορία συγκαταλέγονται πολιτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι, διευθυντές και επαγγελματίες (Lowe 1993:23). Τα άτομα  που συμπεριλαμβάνονται σ΄ αυτήν την κατηγορία θεωρούνται «ιππότες» διότι είναι έμπιστα και αξιόπιστα άτομα,καθώς εργάζονται αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, εντοπίζουν με ακρίβεια τις ατομικές και κοινωνικές ανάγκες και αξιοποιούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους διαθέσιμους πόρους. (Donnison 1982:20-21). Στη δεύτερη κατηγορία  βρίσκονται οι φορολογούμενοι, τα άτομα, δηλαδή, που χρηματοδότησαν το κράτος ευημερίας μέσω του δημοσιονομικού συστήματος. Επίσης, τα άτομα της δεύτερης κατηγορίας, υπάγονται κι αυτά στους «ιππότες» καθώς είναι έτοιμοι να αναλάβουν την ευθύνη της προοδευτικής φορολογίας που εισηγάγανε, καθώς επίσης βλέπουν με συμπάθεια τους οικονομικά ασθενέστερους.

Στην τρίτη κατηγορία βρίσκονται “οι δικαιούχοι”, αυτοί δηλαδή που επωφελήθηκαν άμεσα τα οφέλη του κράτους ευημερίας. Πιο συγκεκριμένα, οι ασφαλισμένοι, οι μαθητές, οι γονείς τους κ.α. Τα άτομα αυτής της κατηγορίας θεωρούνται «πιόνια» καθώς είναι παθητικοί δέκτες της όλης κατάστασης. Με άλλα λόγια, δεν ασκούν κάποιο ενεργό ρόλο στη βελτίωση και ενίσχυση του κράτους ευημερίας, αντιθέτως είναι οι αποδέκτες των αποτελεσμάτων από πράξεις και αποφάσεις άλλων. Όπως, μάλιστα σημειώνει και ο Richard Titmuss “οι δικαιούχοι ήταν θύματα του αυστηρού οικονομικού και κοινωνικού συστήματος, γι΄ αυτό κιόλας είχαν ελάχιστες επιλογές”.

Από τη σκοπιά της πολιτικής, η κυβέρνηση των εργατικών του Τόνι Μπλερ διαδέχθηκε τη σαρωτική νίκη της «Σιδηρά Κυρίας» το 1997. Μετά από αυτήν την εναλλαγή στο πολιτικό προσκήνιο επικράτησαν δύο ιδεολογικά ρεύματα: οι σοδιαλδημοκράτες και οι νεοφιλελεύθεροι. Αυτά τα δύο ρεύματα είχαν εντελώς διαφορετικές πεποιθήσεις και ιδεολογίες μεταξύ τους. Από τη μια πλευρά, οι σοδιαλδημοκράτες στόχευαν πρωτίστως στην κοινωνική δικαιοσύνη και σε άλλους συλλογικούς στόχους, βασιζόμενοι στην καλοπροαίρετη παρέμβαση του κράτους (Le Grand 2007: 50). Αντιθέτως, από την άλλη πλευρά, οι νεοφιλελεύθεροι υποστήριζαν τις λειτουργίες της ανταγωνιστικής αγοράς και έδιναν μεγαλύτερη βαρύτητα στα ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες.

Βιβλιογραφικές Αναφορές

Le Grand J., 2007, Κίνητρα, Δράσεις και Δημόσια Πολιτική «Ιππότες» και «Κατεργάρηδες», «Πιόνια» και «Βασίλισσες», Αθήνα, Εκδόσεις Παπαζήση.

 

Posted in Δημόσια Διοίκηση | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

Εφαρμογή της Θεωρίας Προσχεδιασμένης Συμπεριφοράς σε πρόγραμμα προληπτικού ελέγχου μέσω της μαστογραφίας

Ο καρκίνος του μαστού έχει την μεγαλύτερη επίδραση από όλες τις άλλες μορφές καρκίνου στις γυναίκες. Είναι ο δεύτερος σε σειρά καρκίνος στις γυναίκες των ΗΠΑ (Jemal et al., 2008), και ευθύνεται για το 17,5% των θανάτων από καρκίνο στην Ευρώπη (Ferley et al., 2007). Ο προληπτικός έλεγχος της μαστογραφίας αποτελεί τον πιο αποτελεσματικό τρόπο για την πρόωρη διάγνωσή του, καθώς σχετίζεται με ελαττωμένα επίπεδα θνησιμότητας (Elmore et al., 2005). Η Αμερικάνικη Εταιρία Καρκίνου συνιστά ετήσια μαστογραφία για όλες τις γυναίκες άνω των 40 ετών (Smith et al., 2009), ενώ ο Ευρωπαϊκός Κώδικας κατά του Καρκίνου συνιστά τη διενέργεια μαστογραφίας κάθε 2 χρόνια μεταξύ 50-69 ετών (Boyle et al., 2003). Εντούτοις, υπάρχει μια γενική συναίνεση σχετικά με τις αποκλίσεις μεταξύ της συνιστώμενης και της αληθής χρήσης της μαστογραφίας για τις γυναίκες 40 ετών και άνω (Special Eurobarometer, 2003). Οι καταγεγραμμένοι δείκτες μαστογραφίας θεωρούνται αρκετά χαμηλοί, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, όπου μόνο 3 στις 10 γυναίκες (31%), ανέφεραν ότι έκαναν μαστογραφία μέσα στο έτος (Special Eurobarometer, 2003), σε σύγκριση με τις ΗΠΑ όπου καταγράφεται ένα ποσοστό 61,2% (6 στις 10) (American Cancer Society, 2009). Επομένως, ο προσδιορισμός των παραγόντων που επηρεάζουν την απόφαση μιας γυναίκας να κάνει μαστογραφία, μέσα από την χρήση θεωριών συμπεριφοράς υγείας, και κυρίως της Θεωρίας Προσχεδιασμένης Συμπεριφοράς, θεωρείται κρίσιμη για τον σχεδιασμό προγραμμάτων προληπτικής μαστογραφίας και την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του στήθους.

Η Θεωρία της Προσχεδιασμένης Συμπεριφοράς (ΘΠΣ) (Theory of Planned Behavior) προτάθηκε από τον Ajzen (1985) και αποτελεί μια από τις πιο συχνά χρησιμοποιούμενες θεωρίες για την πρόβλεψη μιας συμπεριφοράς. Αποσκοπεί στην κατανόηση των γνωστικών διεργασιών που οδηγούν στην πρόθεση (intention) ενός ατόμου για την υιοθέτηση ή αποφυγή μιας συμπεριφοράς (Chatzisarantis & Biddle, 1998). Η πρόθεση αναφέρεται στον σκοπό και την θέληση ενός ατόμου να εκτελέσει ή να αποφύγει μια συμπεριφορά, ενώ η συμπεριφορά αποτελεί την μετρήσιμη αντίδραση, σε συγκεκριμένες συνθήκες, για την επίτευξη κάποιου στόχου (Conner & Sparks, 1995).

Posted in Υγεία | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

Η Τεχνητή Νοημοσύνη ως Κλάδος της Πληροφορικής

Η προσπάθεια κατασκευής μηχανών που διαθέτουν ανθρώπινη συμπεριφορά, οδήγησε στην ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, ως κλάδο της πληροφορικής. Η «ανθρώπινη συμπεριφορά» που προσπαθεί να αποκτήσει μια μηχανή μπορεί να αφορά ικανότητα μάθησης, προσαρμοστικότητα στο περιβάλλον, εξαγωγή συμπερασμάτων, κατανόηση από συμφραζόμενα, επίλυση προβλημάτων, ομιλία, ανάγνωση κειμένου κτλ.  Συνεπώς δεν περιορίζεται αποκλειστικά στην πληροφορική αλλά αποτελεί σημείο τομής πολλών επιστημών όπως η ψυχολογία, η γλωσσολογία, η επιστήμη μηχανών. Τεχνητή νοημοσύνη είναι η μελέτη που αφορά στο πώς μπορούν οι υπολογιστές να κάνουν πράγματα, που έως τώρα κάνουν καλύτερα οι άνθρωποι (Russell & Norving, 2010).

Το μεγαλύτερο κομμάτι της έρευνας στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης αφορά στην μελέτη και δημιουργία νοημόνων πρακτόρων. Ως πράκτορας μπορεί να ορισθεί  οτιδήποτε έχει την ικανότητα να αντιλαμβάνεται το περιβάλλον μέσα στο οποίο βρίσκεται, μέσω αισθητήρων και να κάνει ενέργειες σε αυτό (Russell & Norving, 2010). Ένας πράκτορας έχει συνήθως τη μορφή λογισμικού (Agent Program), ενώ το περιβάλλον μπορεί να είναι είτε ένα άλλο λογισμικό (π.χ. video games), είτε το φυσικό περιβάλλον (π.χ. ρομποτική).

Η συμπεριφορά ενός πράκτορα σ’ ένα περιβάλλον αξιολογείται από το μέτρο επίδοσης (Performance measure). Απαραίτητη προϋπόθεση για να θεωρηθεί ένας πράκτορας «νοήμων» είναι να έχει ικανότητα προσαρμογής στο περιβάλλον του, η αύξηση της οποίας θα βελτιώνει το μέτρο επίδοσής του. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της μηχανικής μάθησης, γεγονός που κάνει τις δύο έννοιες (τεχνητή νοημοσύνη – μηχανική μάθηση) αλληλένδετες.

 Αναφορές

Russell, S. J., & Norving, P. (2010). Artificial Intelligence: A Modern Aproach Third Edition, New Jersey: Pearson Education.

Posted in Πληροφορική | Tagged , , , , | Leave a comment

Αμυντικές δαπάνες: Αρωγός ή τροχοπέδη οικονομικής μεγέθυνσης;

Οι συρράξεις και οι πολεμικές συγκρούσεις είναι σαν τους νόμους της φύσης, ένα αναπόσπαστο μέρος της ανθρωπότητας. Από αμνημονεύτων χρόνων μαρτυρούνται στον κόσμο μάχες και πόλεμοι, με αποτέλεσμα οι στρατιωτικές δυνάμεις, καθώς και η ζήτηση για πολεμικό εξοπλισμό να αποτελούν ένα ουσιαστικό αντικείμενο των εθνικών πολιτικών. Ένα από τα σημαντικότερα θέματα που έχουν κεντρίσει την προσοχή τόσο των ακαδημαϊκών όσο και των νομοθετούντων τις τελευταίες δεκαετίες, είναι η επίδραση που ασκούν οι αμυντικές δαπάνες στην οικονομική μεγέθυνση. Ορισμένοι θεωρούν τις αμυντικές δαπάνες σαν εγγυητή της ειρήνης και της ασφάλειας, ενώ κάποιοι άλλοι, τις αντιμετωπίζουν σαν μία δαπανηρή επιχείρηση που πιθανώς οδηγεί σε ανταγωνισμό προμήθειας στρατιωτικού εξοπλισμού ή και σε άμεσες πολεμικές συγκρούσεις. Ωστόσο, τα εμπειρικά στοιχεία που τάσσονται υπέρ της μίας ή της άλλης άποψης, δεν μπορούν να θεωρηθούν ισχυρά.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ο Lim (1983), για ένα σύνολο 54 χωρών έδειξε, αρνητικές επιδράσεις στη σχέση αμυντικών δαπανών και οικονομικής μεγέθυνσης. Όταν διαφοροποίησε όμως, τη μελέτη του ως προς τις 54 χώρες, κατηγοριοποιώντας τες σε ομάδες, βάσει της γεωγραφικής τους θέσης, συγκεκριμένα σε 21 χώρες της Αμερικανικής Ηπείρου, 13 χώρες του Δυτικού Ημισφαιρίου, 11 Ασιατικές, 9 χώρες της Νότιας Ευρώπης και Μέσης Ανατολής, οι εκτιμήσεις του δεν παρέμειναν ίδιες. Για τις δύο πρώτες ομάδες, οι αμυντικές δαπάνες συνέχιζαν να έχουν αρνητική επίδραση στην οικονομική μεγέθυνση, ενώ αντιθέτως για τις χώρες της Ασίας, της Νότιας Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής, οι συσχετίσεις ανάμεσα στις δύο μεταβλητές εμφανίστηκαν με θετικό πρόσημο.

Επίσης, οι Biswas και Ram (1986), στις εκτιμήσεις τους με δεδομένα για 58 αναπτυσσόμενες χώρες, μεταξύ των οποίων 17 χαμηλού και 41 μέσου εισοδήματος, κατά τις χρονικές περιόδους 1960-1970 και 1970-1977, βρήκαν πως στις χώρες μέσου εισοδήματος οι αμυντικές δαπάνες είχαν θετική επίδραση, ενώ αντιθέτως στις χώρες χαμηλού εισοδήματος αρνητική. Σε μεταγενέστερη δε έρευνα, ο Ram (1986), κατέδειξε αντιστροφή της παραπάνω σχέσης, οι αμυντικές δαπάνες δηλαδή, στις χώρες χαμηλού εισοδήματος είχαν θετικό αντίκτυπο στην οικονομική μεγέθυνση και αρνητικό στις χώρες μέσου εισοδήματος. Από το γεγονός αυτό και μόνο αντιλαμβάνεται κανείς πόσο εύκολα μπορούν να μεταβληθούν τα συμπεράσματα μίας έρευνας.

Διαπιστώθηκε πως οι επιδράσεις των αμυντικών δαπανών στην οικονομική επίδοση ενός κράτους, διαφέρουν από χώρα σε χώρα αλλά ακόμη και στην ίδια την χώρα από περίοδο σε περίοδο και από συγκυρία σε συγκυρία. Μία πληθώρα παραγόντων είναι αυτή που καθορίζει το αποτέλεσμα των επιδράσεων, μεταξύ των οποίων το αν η χώρα ανήκει στις αναπτυσσόμενες ή τις ανεπτυγμένες, αν είναι δημοκρατική ή έχει μιλιταριστικό καθεστώς καθώς και αν εισάγεται ή παράγεται, μέρος ή το σύνολο των προϊόντων που αντιστοιχούν στις αμυντικές της δαπάνες.

Αναφορές

Biswas, B. and Ram, R. (1986), Military Expenditures and Economic Growth in Less

Developed Countries: An Augmented Model and Further Evidence, Economic Development and Cultural Change, 34(2), 361-372.

Lim, D. (1983), Another look at growth and defense in less developed countries, Economic Development and Cultural Change, 31(2), 377-384.

Ram, R. (1986), Government Size and Economic Growth: A New Framework and Some Evidence from Cross-Section and Time Series, American Economic Review 76(1), 191-203.

Posted in Οικονομικά | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Εναλλακτικές Μορφές Τουριστικής Ανάπτυξης

Στη σύγχρονη εποχή, μετά τη νέα χιλιετία, ο τουρισμός έχει χαρακτηρισθεί ως ο γρηγορότερα αναπτυσσόμενος οικονομικός τομέας καθώς συνεπάγεται σημαντικές επενδύσεις σε υποδομές αλλά και σημαντική αύξηση των θέσεων εργασίας. Η αύξηση των εισοδημάτων, του ελεύθερου χρόνου καθώς και η βελτίωση των μεταφορικών μέσων έχει οδηγήσει στην μεγάλη αύξηση του αριθμού των τουριστών και την ανάπτυξη του μαζικού τουρισμού. Η μαζικοποίηση του τουρισμού σε μεγάλη κλίμακα δεν είναι πάντα επιθυμητή τόσο για την οικονομία όσο και για την κοινωνία. Σύμφωνα με τους Loon και Polakow (2001), πολλές φορές τα οικονομικά κέρδη δεν συνεπάγονται και κοινωνικά ή περιβαλλοντικά. Για παράδειγμα, η ανεξέλεγκτη και άναρχη τουριστική εκμετάλλευση μιας περιοχής έχει αρνητικές επιπτώσεις τόσο στην τοπική κοινωνία όσο και στο φυσικό περιβάλλον της τουριστικής περιοχής. Δεν είναι λίγες οι φορές που φορείς τουριστικής εκμετάλλευσης έχουν συγκρουστεί είτε με περιβαλλοντικές οργανώσεις εξαιτίας της περιβαλλοντικής ζημιάς που προκαλούν, είτε με τοπικούς φορείς εξαιτίας της σύγκρουσης συμφερόντων των εμπλεκομένων (Σφακιανάκης, 2000; Ηγουμενάκης & Κραβαρίτης, 2004).

Τα τελευταία χρόνια, υπάρχει μια έντονη αντίδραση στην μαζικοποίηση του τουριστικού προϊόντος και μια στροφή προς εναλλακτικές μορφές τουριστικής δραστηριότητας. Σκοπός της τάσης αυτής είναι η βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη η οποία θα παράγει οικονομικά, κοινωνικά αλλά και περιβαλλοντικά οφέλη. Η ενθάρρυνση του εναλλακτικού τουρισμού, η διεύρυνση της τουριστικής περιόδου και η προώθηση μη κορεσμένων τουριστικών προορισμών χαρακτηρίζουν την σύγχρονη τουριστική βιομηχανία (Ματζουράνη & Τζιφάκη, 2006).

Όπως προαναφέρθηκε, η σύγχρονη τάση στον τουρισμό είναι η ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών τουρισμού οι οποίες εξειδικεύονται ανάλογα με τις ιδιαίτερες ανάγκες και απαιτήσεις των ταξιδιωτών. Οι συνηθέστερες μορφές τουρισμού που απαντούσε κανείς διεθνώς από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή είναι (Γεωργοπούλου, 2014):
– Θρησκευτικός τουρισμός όπου οι προσκυνητές είχαν σκοπό την εκπλήρωση του θρησκευτικού τους καθήκοντος.
– Εκπαιδευτικός τουρισμός όπου προορισμό αποτελούσαν μεγάλα κέντρα μάθησης
– Πολιτιστικός τουρισμός σε σημαντικά μνημεία της εποχής μας
– Αθλητικός Τουρισμός. Οι φίλαθλοι μετακινούνται ακολουθώντας σημαντικά αθλητικά γεγονότα
– Τουρισμός για λόγους υγείας
– Συνεδριακός ή επαγγελματικός τουρισμός όπου το ταξίδι επιβάλλεται να γίνει λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων
– Θαλάσσιος τουρισμός ο οποίος αναφέρεται στις δραστηριότητες που αναπτύσσονται στον θαλάσσιο ή παράκτιο χώρο.

Οι εναλλακτικές μορφές που συναντάμε πιο έντονα την τελευταία δεκαετία επιλέγουν να
προωθούν την επαφή με τη φύση και τα ιδιαίτερα τουριστικά θέλγητρα της κάθε περιοχής. Έτσι μορφές όπως ο αγροτουρισμός, ο οικοτουρισμός, ο γεωτουρισμός, ο ορειβατικός τουρισμός, ο χειμερινός τουρισμός προσελκύουν το ενδιαφέρον των τουριστών (Σφακιανάκης, 2000). Έχοντας ως κίνητρο την αειφόρο βιώσιμη ανάπτυξη, τοπικοί φορείς προσπαθούν να δημιουργήσουν οικονομικά και κοινωνικά οφέλη προστατεύοντας όσο το δυνατόν περισσότερο τους φυσικούς και πολιτιστικούς πόρους (Μαυροδόντης, 2006).

Posted in Τουρισμός | Tagged , , , , , , | Leave a comment

ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ

Οι διατροφικές διαταραχές εμφανίζονται ως εξωτερικά σημάδια από τον εσωτερικό κόσμο των συναισθημάτων. Δείχνουν πως το άτομο αντιμετωπίζει τις δυσκολίες στη ζωή του, πως είναι το κοινωνικό προφίλ του και σε καταστάσεις υπερφαγίας έρχεται η τροφή για να μουδιάσει τον πόνο από το συναίσθημα εκείνης της στιγμής,  (Γονιδάκης, Φ. 2011). Τα άτομα που αντιμετωπίζουν δυσκολία σχετικά με τη λήψη τροφής και το σώμα τους, δυσκολεύονται να εξωτερικεύσουν τα συναισθήματα τους, ασχολούνται με την τροφή που λαμβάνουν έτσι ώστε να αποκτήσουν έλεγχο σε αυτό το κομμάτι της ζωής τους. Οι πιο συνηθισμένες  διατροφικές διαταραχές είναι: βουλιμία, ανορεξία, παχυσαρκία, συναισθηματική υπερφαγία.

Με τον όρο βουλιμία ορίζουμε τη συχνή κατανάλωση μεγάλης ποσότητας φαγητού, την οποία το άτομο νιώθει ανίκανο να ελέγξει ή να σταματήσει. Η βουλιμία ξεκινάει με επεισόδια  ανεξέλεγκτης ποσότητας φαγητού. Το άτομο πιστεύει πως δεν μπορεί να σταματήσει να τρώει, σα να ωθείται από μια δύναμη και συνεχίζει. Όταν τελειώσει το επεισόδιο έρχεται το ενοχικό κομμάτι. Για να εξιλεωθεί προκαλεί εμετό, κάνει χρήση καθαρτικών ουσιών ή έντονη γυμναστική. Εμφανίζεται, όταν ένα άτομο αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα στη ζωή του όπως οικογενειακά, κοινωνικά κ.ά. Κάτω από τέτοιες συνθήκες το άτομο αισθάνεται αβοήθητο και ανίκανο να ελέγξει αυτά που συμβαίνουν στη ζωή του. Έτσι, του είναι ευκολότερο να ελέγξει την κατανάλωση της τροφής του και να συγκεντρωθεί στην εμφάνιση του σώματός του και του βάρους του αντί να αντιμετωπίσει τα πραγματικά του προβλήματα.

Ανορεξία είναι μια διατροφική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από ασυνήθιστα χαμηλό σωματικό βάρος, έντονο φόβο του ασθενούς ότι θα παχύνει και μια διαστρεβλωμένη αντίληψη για το κατάλληλο σωματικό βάρος.Η ανορεξία είναι από τις πιο σοβαρές διατροφικές διαταραχές, γιατί μπορεί το άτομο να φτάσει στον θάνατο (10%). Έχουν λανθασμένη εικόνα για το σώμα τους και βλέπουν με πολύ αυστηρή ματιά τον εαυτό τους. Τρώνε ελάχιστα, προκαλούν εμετό, φτάνουν στο σημείο να σταματούν τη λήψη τροφής για μέρες.

H παχυσαρκία μπορεί να είναι παθολογικό σύμπτωμα π.χ. λόγω θυρεοειδισμού. Όταν προκαλείται λόγω ψυχολογικών αιτιών, το άτομο τρώει μεγάλες ποσότητες και καλύπτει το συναισθηματικό κενό του. Το ασυνείδητο κομμάτι είναι πιο ισχυρό και αυτό μπλοκάρει το συνειδητό κομμάτι για να καταπολεμηθεί ο λάθος χειρισμός της διατροφικής συνήθειας.

Η συναισθηματική υπερφαγία (emotional overeating), μία από τις βασικές αιτίες της παχυσαρκίας, είναι η εθιστική, υπερβολική κατανάλωση φαγητού, είτε σε μεμονωμένα υπερφαγικά επεισόδια, όπου το άτομο καταναλώνει εκτός ελέγχου τεράστιες ποσότητες τροφής σε διάστημα 1-2 ωρών, είτε καταναλώνει τροφή κατά τη διάρκεια της ημέρας πολύ συχνά.Η συναισθηματική υπερφαγία φέρνει τα άτομα σε σύγκρουση με τα συναισθήματα τους, που τα χειρίζονται μέσω του φαγητού.  Το φαγητό είναι ο μόνος έλεγχος συνήθως, που έχουν στη ζωή τους και έτσι όταν επιβαρύνεται ο συναισθηματικός τους κόσμος, η ανακούφιση έρχεται με αυτόν τον τρόπο. Πολλές φορές αυτό είναι μια μαθημένη συμπεριφορά από την παιδική ηλικία, για να καθησυχαστεί ή να επιβραβευτεί το παιδί (Βασιλειάδης, Γ., 2014).

Posted in Ψυχολογία | Tagged , , , , , | Leave a comment